انسانیت مدرن
باید از عشق مملو و بود و نوعدوستی هامان پر رنگ
جهان همانی است که هست این انسانیت ماست که امروز به جهالت اندیشه ها گرفتار میشود وگرنه اندیشه مدرن در خود حساذت را منها میکند ومحبت را تقسیم و عشق را ضرب و عقل و تفکررا جمع .
امروز وقتی نمی توانیم خوب حرف بزنیم خوب بیندیشیم و خوب رفتار کنیم و نسبت به هم بی تفاوت می شویم چه تمدن و مدرن
بودنی. ما از خاکیم و در خاکیم مگر انهایی که توانسته اند ادمیت را در خود حفظ نموده و خود را با صفات خلیفه اللهی به تعالی برسانند . درست اندیشیده اند و دوستی و عشق را در دل خود پرورش داده اند و به خالق خود سلام کردند و به دشمن همیشگی شان شیطان پشت کرده اند . خوشا انانی که در این دنیا اندیشیده اند و زندگی کردند. و با نردبان اندیشه هایشان خود را به عروج رسانده اند و در خلوت خود با عشق الهی عاشقی نموده اند . هر چشمی چشم نیست مگر چشمی که خوب ببیند . پس خوب ببینیم و خوب بیندیشیم و خوب زیست کنیم تا به معنای حقیقی ادمیت خویش معنا ببخشیم و مدرن باشیم نه برای لذت های دنیا بلکه برای رسیدن به قله های اندیشه های مدرن چون اندیشمندان واقعی لذت دنیا را چشیده اند و از هر لحظه ان لذت برده اند و هرگز در خاک نرفته اند بلکه در افلاک ارمیده اند .